loet , 24 juni 2009
Ghana , bolgatanga

de laatste weken Bolga :$

Een hele goede dag beste mensen,

Hoe gaat het met jullie?
Kijken jullie allemaal al erg uit naar de vakantie?
Of is het op het moment zo veel stressen dat je daar nog geen tijd voor hebt.
Bij ons is alweer het laatste weekje aangebroken.
Op het moment zijn we dus vooral bezig met dingen te regelen voor het
Afscheid nemen van school en onze familie.

We vonden wel even dat we nog een laatste berichtje op de site moesten zetten voordat we gaan reizen.

Ik ben gebleven bij alweer een hele tijd geleden.
Ik vertel nu gewoon even in het kort wat voor leuke en nieuwe dingetjes we nog mee hebben gemaakt de laatste tijd. Voor de verhalen van de rondreis komen jullie maar een keer gezellig langs als ik weer in Nederland ben.

Ik had al een hele tijd in mijn hoofd om een motortje hier te kopen met daf. Zodat we overal veel gemakkelijker konden komen. Het is gewoon heel handig hier om een motortje te hebben en natuurlijk ook leuk om een beetje rond te rijden hier met daf. Je kan dan gewoon veel makkelijker wat mensen bezoeken of ergens heen gaan wat wat verder fietsen is. Je snapt natuurlijk wel dat als je een uurtje hier ergens heen moet fietsen in de hitte niet bepaald een pretje is. Dus vandaar dat we het wel fijn en ook vooral leuk vonden om een motortje te kopen.

Toen we de motor pas een paar dagen hadden werd daf al ziek. Het kwam toen dus ook echt heel goed uit dat we de motor hadden gekocht. Zo konden we gewoon heel makkelijk naar de dokter en het lab om alles te laten controleren. Ze was al vrij snel heel zwak en zou echt niet meer gefietst kunnen hebben. Toen het lab het gezegt dat ze heel veel jams in haar ontlasting had en haar DRUGS (medicijnen) voor hadden geschreven was het voor ons duidelijk dat we mooi even een paar daagjes in een hotel zouden overnachten tot dat daf weer een beetje beter zou zijn. We hebben lekker drie daagjes in een hotel gezeten zodat daf gewoon een wc douche en ook vooral rust had. Bij onze compound is het toch altijd druk en hebben we geen wc. Dan is het niet fijn dat je elke keer op het land moet gaan zitten als je al zwak en ziek bent. Nu kon ze ook gewoon lekker een douche pakken en goed slapen door de airco. Zo heeft ze mooi aan kunnen sterken binnen een paar daagjes en zijn we daarna weer naar huis gegaan.

25 mei
Er werken 2 mensen hier in Bolga voor Meet africa de organisatie waarmee wij hier zijn. 1 daarvan heet Mariam en heeft een zoontje die ze al een jaar niet had gezien. Dankzij wat financiele steun van wat vrijwilligers had zij deze week haar zoontje helemaal in het zuiden kunnen opzoeken. Haar ex-man woont daar met het kind en het is erg duur om even heen en weer te reizen van het zuiden naar het noorden. Ze was echt super blij dat ze haar kind weer kon zien. Maar toen ze terug kwam en wij vroegen hoe het was geweest, barste ze in tranen uit. Ze had haar zoontje mee moeten nemen omdat hij het bij zijn vader heel slecht had. Er was van alles gebeurd wat ik niet zomaar even op de site zet. Maar het kwam er op neer dat ze echt heel wat heeft doorstaan die week om het kind gelukkig mee te kunnen nemen. Maar toen ze hier was had ze door alle omstandigheden daar geen geld voor het kind en haar zelf meer en haar telefoon was ook stuk dus ze was ook nog eens niet bereikbaar. Daf en ik vonden het echt een heel heftig verhaal en wilde haar heel graag helpen. Daf had nog een oud mobieltje die ze haar heeft gegeven en mijn moeder had nog van allerlei spullen mee genomen naar ghana waaronder ook kleren van mijn broertje. Zo konden we haar dus kleren, handoek, tandenborsten en een telefoon geven. Ook hebben we haar nog een financiele bijdrage gegeven zodat ze voor haar zoon meteen een school kon regelen en een uniform kopen. Ze verdiende het echt en vooral dat kind dat hij hier nu ook echt een beter leventje heeft. Want vooral voor het kind is dit natuurlijk heel heftig als je pas 7 jaar bent en dit allemaal moet doorstaan. Waar we echt super blij mee waren is dat we de volgende dag aan Miriam vroegen hoe het met haar zoontje ging. Dat ze zij: dat het kind super blij was met de kleren en dat hij morgen al naar school zou gaan. Zo hoop ik dat het kind al deze drama zo snel mogelijk kan vergeten en nu een fijne toekomst heeft met zijn moeder.

We konden het natuurlijk niet maken om haar alleen een financiele bijdrage te geven en de andere werknemer Ibrahim niets te geven. Want beide personen zijn echt geweldige mensen en zorgen er goed voor dat wij ons hier fijn voelen in Bolga. We hadden al in gedachte om hem een kleine bijdrage te geven om zijn guesthouse verder te kunnen bouwen. Dus op dat moment hebben wij hem ook dat geld gegeven zodat hij wat dingetjes kan kopen voor het guesthous.

27 mei
Zoals ik al vertelde heeft mijn moeder van allerlei spullen mee genomen om hier aan mensen te geven in Ghana. Natuurlijk wilde wij niet zomaar dingen gaan weg geven aan mensen. Omdat je dan ook echt het beeld van een blanke laat zien. Dat blanke rijk zijn en zomaar dingen hier weg komen geven aan mensen. Dat is niet fijn voor de volgende blanken die hier komen. Want deze mensen gaan dan BAGGE voor geld of voor andere spulletjes. Zo had mam ook heel veel pennen mee genomen. Wij hebben deze pennen deze dag uitgedeeld op onze school (basisschool). We hebben ze aan het hoofd van de school gegeven zodat zij die aan de leraren kan geven en de leraren weer aan de kinderen. Zodat we niet met een tas vol pennen daar staan en alle kinderen pennen geven. Maar dat dat gewoon via de school word gedaan en dat wij voor ons zelf weten dat we deze pennen aan hen hebben gegeven.

3 juni
We hadden plafond waaires gekocht voor onze school omdat het daar altijd super heet is. De doorluchting van onze school is helemaal niet goed en het is echt bloedheet altijd in de klas. We hadden eerst gekeken wat voor anders we misschien konden doen. Maar eigenlijk hebben ze al heel veel dingetjes voor de kinderen om te gebruiken. Volgensmij weten ze zelf amper hoeveel spulletjes ze wel niet hebben voor de kinderen. Dus toen dachten we waar ze nou echt iets aan hadden en fijn was voor iedereen. Toen kwamen we uiteindelijk op plafondwaaiers uit. Alle kinderen en leraren waren super blij en vinden het echt fijn. Want zelfs andere mensen die bij ons soms op school kwamen zijden al dat het er zo heet was. Dus niet dat dat overal zo is. Vandaar dat we deze plafondwaaiers hadden gekocht.

4 juni
Deze dag hadden we het echt even helemaal gehad met onze school!
Er zijn zoveel redenen voor. Maar het kwam er vooral op neer dat de leraren de laatste maand echt geen bal uitvoerde. Ze waren de helft van de tijd weg en wij stonden dan gewoon alleen voor de klas. Niet dat ze dat van te voren laten weten ofzo, dat doen ze dan gewoon de zelfde ochtend even zeggen dat ze weg moeten. Als ze er waren dan gaven ze nog niet eens les en wilde ze alleen maar een beetje slapen. 10 keer per dag lopen ze uit de school omdat ze gebeld worden. Ook al geeft iemand dan een keertje les, als de telefoon gaat nemen ze gewoon op en lopen ze de les uit. Gewoon eten midden in de klas terwijl het geen breaktime is. En dan mogen de kinderen dus niet voor of na de breaktime eten. En zo kan ik nog 100 dingen opnoemen waardoor wij er echt even doorheen zaten. Ik weet niet maar sinds dat we de meivakantie hadden gehad deden de leraren bijna niets meer. En ja, wat kun je er aan doen?? Vrij weinig!

Vrijdag 6 juni
Vandaag had ik een verassing voor daf. Na school toen we thuis kwamen ben ik bij de buren een klein Pupytje op gaan halen en heb ik aan haar gegeven. Ik wist dat ze pupytjes altijd al super leuk vond en dit was een kansje om even een paar weken nog een pupytje te hebben. We hebben de Pupy Loeda genoemd omdat ze uiteindelijk toch bij de familie blijft. Zo kunnen ze ons ook nog een beetje herinneren aan de pupy. We hebben super leuke fototjes van haar, maar die zien jullie wel als we weer in nederland zijn.

8 juni
Vandaag hebben we onze oudere broer David geholpen met het verven van zijn nieuwe kamer. Hij woont namelijk op kamers in Bolga en ging verhuizen naar een nieuwe kamer. Er moest onder andere geverft worden en we hadden verteld dat we hem wel wilden komen helpen. Dus deze dag hadden daf en ik mooi onze broer geholpen met het verven van zijn kamer. Vond hij echt super leuk en wij natuurlijk ook.

9 juni
Vandaag gingen we zoals gewoonlijk elke doorde weekse dag weer naar school. Ook halen wij altijd een meisje op van onze school omdat die anders niet naar school kan. Haar ouders kunneh aar niet brengen en zelf kan ze niet komen. Zij heeft soms ook een soort van epileptische aanvallen. Maar bij haar is het heel raar en blijft ze gewoon staan en shaked ze helemaal heen en weer. Nu haalde we haar op en net voordat ze de motor op wilde stappen kreeg ze een aanval. Er waren een paar vrouwen die dat zagen en gingen naar haar toe. Ze hielden haar vast en gaven haar klein tikjes en riepen allemaal dat deze kwade geest uit haar moest gaan. Toen het voorbij was waren ze ook helemaal blij en was het allemaal thank you god. Achja het was gewoon een epileptische aanval maar dat ga je natuurlijk niet zeggen. Wie weet zit er wel een kwade geest in dit kleine meisje. Ieder geval was het best komisch maar toch ook raar om te zien dat ze dit deden bij dat kind. Is natuurlijk ook een beetje gebrek aan kennis en ook heel veel te maken met eigen geloof.

Deze middag kreeg ik last van flinke buikpijn en voordat ik het wist zaten we in de middag alweer in een hotelletje. We waren naar het lab geweest en die hadden alles gechect en vertelde dat ik heel veel jams had. Eigenlijk hetzelfde als dat daf ook had.
Ik was binnen een paar uur helemaal niets meer waard: koorts, overgeven, diare, super erge buikpijn. Dus we hadden de medicijnen opgehaald en zijn gelijk naar een hotel gegaan. Dan weet je gewoon dat je je even een paar dagen goed klote voeld en daarna er weer tegen aan kunt. Zo is het dus uiteindelijk ook gegaan en drie dagen later waren we weer thuis. Natuurlijk ben je wel wat zwak en moet je nog wat aansterken maar het gaat dan wel wat beter.

Toen we 12 juni savonds weer thuis kwamen vanuit het hotel toen waren we erg blij dat we weer thuis waren. Onze familie was super blij om ons weer te zien en we werden echt fijn verwelkomt. Ook toen ik ziek was zijn ze een paar keer langs geweest en belde ze zo af en toe een keer op hoe het ging. Onze broertjes kwamen lekker bij ons op schoot zitten en zijden: we moeten weer even aan jullie lichaam wennen want we weten niet meer hoe dat voeld. Toen voelde me we ons ook erg klote voordat we gingen slapen. Omdat we toen pas echt merkte dat we het hier zo fijn hebben en dat we eigenlijk niet gedag willen zeggen.

15 juni
Vandaag zijn we naar Karimenga gegaan waar Ibrahim zijn guesthouse aan het bouwen is. Dat is een arm dorpje dat ongeveer op een half uur rijden van Bolga ligt. Dit is het geboorte dorp van Ibrahim en hij is de enige gelukkige die ooit zijn secendary school heeft kunnen doen. Verder hebben al die mensen en kinderen dat niet kunnen doen omdat dat gewoon veel te duur is. Dat is ook 1 van de redenen waarom hij dat guesthouse aan het bouwen is. Om daar de community te helpen. Hij wil van een groot deel van de winst van het guesthouse daar een secundary school gaan bouwen zodat hun ook een betere toekomst hebben. Er zit nog een heel lang verhaal achter maar dit is even in het kort verteld. Nu had pap dan ook voor 2 teams aan voetbal shirtjes aan ons moeke mee gegeven. En ik had gevraagt aan Ibrahim of er een voetbalteam was in Karimenga. En ja er was een voetbalteam dus vond hij het een geweldig idee om daar die shirtje te geven. Ook hadden pap en mam nog een bal mee gegeven die we ook aan het team van Karimenga hebben gegeven. Toen we daar kwamen waren ze echt super blij dat wij deze voetbal shirtjes hadden gegeven. Ze hebben nu een volwassenen team en een school team in karimenga. Ze vonden het helemaal geweldig en waren echt super blij! Was mooi om te zien

deze maandag 15 juni hebben we ook een nieuw rooster ingevoerd bij onze school.
We hebben de week ervoor nog eens goed geobserveerd en bekeken wat voor rooster we nou konden maken voor deze school. Want met het huidige rooster schoot het echt niet op en de leraren waren sowieso niet echt gemotiveerd de laatste tijd. We wilde dus echt een simpel maar effectief en fijn rooster maken voor de kinderen en de leraren zelf. Zodat als wij weg gaan ze dit ook gewoon kunnen volgen en het zo goed is voor de kinderen. We hebben deze maandag uitgelegt waarom we dit rooster hebben gemaakt en wat de bedoeling er achter is. Zo hebben we nu rekenen en taal er ook uit het rooster gehaald want dat vonden we echt belachelijk. Het is een lang verhaal maar dat leg ik nog wel uit. Het komt er op neer dat we in dit rooster voor de lessen naar voren halen die de zelfstandigheid van de kinderen bevorderen. Hoe ze zichzelf moeten wassen (personal healt) hoe ze makkelijker kunnen communiceren (communication skills) en hoe ze op sociaal gebied zich een beetje moeten gedragen (social skills). Dit is vooral belangrijk voor deze kinderen. Dat taal en rekenen was veel te hoog gegrepen en dat kleine beetje wat ze leren is zo weinig dat ze er niets aan hebben. Ook hebben wij duidelijk aan de leraren uitgelgt dat ze deze lessen die ik net heb opgenoemd vooral veel moeten HERHALEN en CONTROLEREN. Want als ze dat niet doen dan blijft het niet hangen bij de kinderen en zijn ze het zo vergeten. Dus dat ze niet 1 keer in de 3 weken een keer een lesje geven over hoe een kind zich moet wassen. Zo hebben we ook gezorgt voor een vooraad tandenpasta zodat de kinderen echt leren hoe ze hun tanden moeten poetsen en waarom dat ze dat moeten doen. We hebben ook al een plan bedacht zodat ze dat voor altijd elke morgen kunnen doen op school. Want thuis word daar bij veel kinderen geen aandacht aan besteed. Ook hebben we een emmer, zeep, spons, handoek gekocht. Zodat ze duidelijk lessen kunnen geven over wassen. Zodat de kinderen ook echt zien wat ze moeten gebruiken en waarvoor en wanneer. Zo hebben we ook een nagel setjes gekocht zodat als ze daarvoor een les geven ook echt een voorbeeld hebben zodat de kinderen dat ook echt zien. En niet alleen met vertellen de les geven en de kinderen voor alten doen hoe ze dan hun nagels moeten knippen en waarmee. Maar dat ze nu ook echt zien waarmee dat dan moet. En ook uitgelegt word dat dat belangrijk is omdat je anders ziek word als je met lange vieze nagels gaat eten. Want hier eten ze met hun handen. Zo hebben we nog wat praktische dingen verteld en gedaan voor de school. Dus waar het op neer komt is dat we nu vooral bezig zijn met de leraren te stimuleren om goede en duidelijke lessen op deze gebieden te geven. Zodat als we weg zijn dat ze dit kunnen blijven doen. Deze laatste 2 weken doen wij dus dan ook niets anders als observeren en de leraren tips geven wat ze misschien kunnen doen en waarom dat dan ook zo moet. Aan het einde van deze week 19 juni vertelde onze hoofdmadam dat ze het ook fijn vond gaan zo en of wij hier ook blij mee waren hoe het deze week ging. En inderdaad vonden wij het deze week ook echt stukken beter gaan en daar waren we erg blij mee. Maar we vroegen wel dat wij het belangrijk vonden dat hun het vooral beter en fijner vonden gaan. En dat vonden ze gelukkig ook zo. Met de lessen van taal en rekenen hebben we allen 3 kinderen die er een klein beetje van kunnen leren en hebben we een paar keer in de week voor een half uurtje appart gezet met 1 leraar in een ander lokaal. Dat hun toch een klein beetje taal en rekenen leren. Nu krijgen zo ook echt de volle aandacht van 1 leraar en worden ze niet verstoord door de andere 15 kinderen die er niets van snappen en door verveling uiteraard de les gaan (verstoren).

21 juni
Vandaag zijn we naar ons oude gezin gegaan waar we de eerste maand hebben gezeten.
Daar hebben we alvast afscheid van genomen zodat we dat niet nog even snel moeten doen in de laatste dagen. Onze vader daar had een camera man ingehuurd om foto’s te maken en dat was toch wel erg leuk. Wel merkte daf en ik echt dat we blij waren dat we de andere 4 maanden in dit andere gezin hebben geleefd. Het leek sowieso ook al zo lang geleden dat we daar zijn geweest. Zo is de tijd toch heel snel gegaan.


22 juni
We proberen nu al een week onze visum te regelen. Eerst in bolga en nu zijn hebben we het naar tamale gestuurd via een andere vrijwilliger. Het enige nadeel in Ghana is dat als je hier gewoon iets simpels wil regelen dat dat altijd moeilijk word gemaakt door de mannetjes in pakjes met sterretjes met macht hier. Echt ongelofelijk frustrerend hoe het hier soms is geregeld. Ik ga niet langer mijn frustratie beschrijven maar dan weten jullie dat als je ooit een keer naar Ghana gaat. Verder is het leven en de mensen in Ghana geweldig. Maar als je iets moet regelen wat ook maar enigsinds met de overheid te maken heeft is het slecht geregeld. Je moet zelfs geluk hebben dat de gene die bepaalde dingen moet regelen voor jou van de overheid er is. Want 8 van de 10 keer zijn ze nog niet eens op hun werk. Langgggggggg verhaal!

23 juni
Vandaag zijn we voor de laatste keer naar Karimenga gegaan naar Ibrahims guesthouse.
We hebben daar mee geholpen met het schilderen van de kozijnen en de deuren. We vonden het leuk om nog even te zien hoe het Guesthouse er uit zag. En we vonden het ook leuk om even een dagje mee te komen helpen klussen. Het ziet er al echt super mooi uit en het is bijna klaar. Ik raad dan ook iedereen aan die ooit een keer naar Ghana wil en wil weten hoe de meeste ghanezen hier leven. Dat je dan echt een paar dagen in zijn guesthouse moet verblijven. Hij krijgt nog een site en binnen kort komen er mensen van de travel guide (bradt guide) van Ghana om ook een stukje daar in te schrijven
Hoop echt voor hem dat het een succesvol project word. Hij heeft daar al zijn geld in gestoken om iets terug te doen voor zijn eigen community en dat vind ik echt PRACHTIG. Als je deze man ooit ontmoet ben je ook echt blij dat je hem ooit hebt mogen leren kennen. Hoeveel ambitie deze man heeft en hoeveel hij doet voor de vrijwilligers en de mensen hier in bolga en karimenga dat is niet meer normaal.
MOOI MENS zeggen ze dan wel eens

Genoeg getypt!
Ik wens jullie allemaal alvast een hele fijne vakantie en zie jullie hopelijk snel weer als wij op 1 Aug weer terug komen!
Jullie zullen vanaf nu ook geen berichtjes meer op de site zien omdat wij vanag volgende week gaan rondreizen.
Natuurlijk checken wij wel zo af en toe even snel op internet ergens of er nog mailtjes of reactie is. Maar om al onze verhalen van de rondreis op de site te zetten dat schiet niet echt op.
Dan kom je maar gezellig langs als we weer thuis zijn en dan vertellen we jullie van onze rondreis en kunnen jullie wat leuke fototjes komen kijken

Mensen zorg dat je nog even je jaartje goed afrond zodat je met een lekker gevoel op vakantie kunt gaan. Voor de mensen die al op vakantie zijn als ik terug kom wens ik een HELE fijne vakantie en die zie ik daarna dan wel!

VOOR MEER INFORMATIE OVER DEZE LAATSTE WEKEN RAAD IK JULLIE AAN OM OOK DAF HAAR SITE EENS TE BEKIJKEN. WANT VOLGENSMIJ HEEFT ZIJ HET WAT UITGEBREIDER ALS MIJ GEDAAN EN ZAL IK VAST WEL WEER WAT DINGEN ZIJN VERGETEN.

Met vriendelijke groetjes uit Ghana

Loet

Naar Loet in Ghana bellen kan nu wel heel goedkoop met HalloBuitenland.nl